28 Şubat 2012 Salı

Yolculuk zamanı...

bir hafta, sonra birkaç gün, sonra birkaç saat ve birkaç dakika.
iste hepsi bu.
bu kadar zaman, yollara kalan...

bir yuvadan bir yuvaya kalan zaman.
hepsi sevgiye giden,
hepsi sevgiden giden.

ve işte yeniden Halil Cibran
anlatiyor beni bana:

Evim der ki, "Beni bırakma,
çünkü burada senin geçmişin yaşıyor."
Yolum der ki, "Gel ve beni izle,
çünkü ben senin geleceğinim."
Ve ben hem eve, hem de yola derim ki,
"Benim ne geçmişim,
ne de geleceğim var.
Eger kalırsam,
kalışımda bir ayrılış vardır;
gidersem,
ayrılışımda bir kalış.

Yalnızca sevgi ve ölüm
değiştirebilir her seyi."

Ki oyle...

Kalbim kıpır kıpır,
hadi kalk diyor,
uyanma vaktidir uykulardan.

27.02.2012 Bodrum


1 yorum:

  1. Halil Cibran'in bu siirinden habersizdim, nefismis :)

    YanıtlaSil